Tworzenie parków narodowych w Algierii rozpoczęło się w 1921 roku z inicjatywy rządu francuskiego, który ustanowił pierwszy park narodowy w kraju. W latach 1923–1929 utworzono trzynaście parków narodowych w celu ochrony przyrody i wspierania lokalnej turystyki. Jednak te działania zostały przerwane podczas dwóch wojen światowych oraz wojny o niepodległość Algierii, co doprowadziło do znacznej degradacji dziedzictwa przyrodniczego kraju (Meribai, 2011).
Po uzyskaniu niepodległości konieczne było zajęcie się poważnym stanem degradacji, w jakim znajdowały się parki narodowe utworzone w okresie kolonialnym. Ostatecznie w lipcu 1983 roku w Algierii wydano dekret, który umożliwił ich ponowne wprowadzenie i tworzenie nowych (Kerbiche i Aknine Souidi, 2022).
Aby sprostać tej sytuacji, rząd algierski uznał potrzebę pilnej interwencji poprzez skuteczną politykę obejmującą wszystkie kwestie związane z ochroną przyrody i zachowaniem środowiska. Oznaczało to utworzenie nowych parków narodowych oraz innych obszarów chronionych w kraju.
Treść
Obszary chronione i całkowita powierzchnia
Zgodnie z artykułem "The management of national parks in Algeria: Overview, means and constraints. Case of national parks in the North", opublikowanym w Journal of Economics and Sustainable Development, tom 60 / nr 60 (2023), s. 798–816, autorzy Kerbiche Fatima i prof. Aknine Souidi Rosa wskazują, że całkowita powierzchnia 11 parków narodowych w Algierii wynosi 56 589 961 hektarów. Parki te są rozmieszczone na całym terytorium kraju — osiem z nich znajduje się na północy, jeden w strefie stepowej, a dwa na dalekim południu. Każdy park ma własną powierzchnię i datę utworzenia, różniąc się rozmiarem — od mniejszych obszarów po rozległe parki, takie jak Park Narodowy Tassili n’Ajjer, obejmujący 11 400 000 hektarów, oraz Park Narodowy Ahaggar, zajmujący 45 000 000 hektarów (Abdelguerfi, 2003a).
Lista parków narodowych Algierii
Flora i fauna w parkach narodowych Algierii
Parki narodowe Algierii stanowią mozaikę bioróżnorodności odzwierciedlającą różnorodność klimatów i krajobrazów kraju. Na północy występuje ekosystem śródziemnomorski z lasami dębów i dębów korkowych oraz obszarami górskimi porośniętymi sosną alepską i cedrem. Region ten jest również domem dla drzew oliwnych, figowców, migdałowców i cytrusów, a także dla palm daktylowych na bardziej suchych terenach.
Fauna tych obszarów jest równie zróżnicowana i obejmuje takie gatunki jak muflony, jelenie, dziki oraz jedyny występujący tu gatunek naczelnego – magot (Macaca sylvanus).
Góry i niebo Algierii stanowią trasę przelotową dla ptaków wędrownych, takich jak bociany i flamingi.
Dla kontrastu, krajobraz saharyjski Algierii jest bardziej surowy, lecz nie mniej fascynujący. Flora występuje głównie w oazach i w niektórych rejonach, takich jak parki narodowe Tassili n’Ajjer i Ahaggar, gdzie zachowało się ponad 600 gatunków roślin endemicznych.
Fauna Sahary obejmuje gazele, fenki (lisy pustynne), hieny i szakale, a także różnorodne drobne ssaki i liczne gatunki owadów, w tym roje szarańczy.
Parki narodowe, takie jak Tassili n’Ajjer, Ahaggar i Chréa, są tylko niektórymi przykładami obszarów chronionych, które zachowują to naturalne bogactwo, chroniąc florę i faunę dla przyszłych pokoleń oraz oferując odwiedzającym wgląd w naturalne piękno Algierii.